Pijn

Iedereen krijgt op bepaalde momenten te maken met fysieke en mentale pijn. Het hoort min of meer bij het leven.

Het grootste gedeelte van ons leven proberen we pijn te ontlopen en als het er eenmaal is te bestrijden.

Maar soms is pijn zo aanwezig en hevig dat je er nergens voor kunt wegkruipen.
Ik ken verschillende mensen die chronisch pijn lijden en verlichting van de pijn vinden in meditatie. De pijn kan soms verdwijnen, maar vaker is het gewoon zo dat doordat je beter met de pijn kunt “dealen”... deze meer hanteerbaar wordt.

Als je eenmaal weet hoe je met grote pijn kan omgaan wordt het leven met dagelijkse pijntjes gemakkelijker. Door niet overdreven op pijntjes te reageren, maar ermee te leven en ze te aanvaarden hoeft het onze levensvreugde en dagelijkse bezigheden niet te ondermijnen.

Over pijn-gevoel valt niet te twisten. Sommige mensen klagen over ieder ongemak en anderen dragen de hevigste pijnen gelijkmoedig. Sommigen regaeren op elk speldeprikje, anderen voelen bijna niets, terwijl ze behoorlijk geblesseerd zijn.

Pijn is een schreeuw om aandacht en hulp. Woed, vrees en adrenaline overspoelen het lichaam. We gaan door onze rug... we weten dat het met rust weer overgaat, dat het niet dodelijk is, maar we reageren alsof dat wel het geval is.
We vinden altijd dat pijn slecht uitkomt... net voordat er iets belangrijks staat te gebeuren en we klagen steen en been over de onrechtvaardigheid van het leven.

Pijn wordt vaak minder in ontspanning en verergert bij spanning. Pijn is tevens een psychosomatisch verschijnsel, natuurlijk is er een fysiek deel, maar het heeft vaak een grote emotionele lading.

Als we pijn hebben kunnen we vier dingen doen:
  1. Ertegen vechten
  2. Negeren
  3. Gewoon gadeslaan
  4. Acceptatie
In het eerste geval proberen we zo snel mogelijk de pijn kwijt te raken en spannen onbewust onze spieren. Meestal werkt dit averechts en wordt de pijn erger door de spanning.
Ook kunnen we onmiddellijk er iets voor gaan slikken, wat meestal direct goed helpt, maar moet worden herhaald omdat het symptoombestrijding is en kort werkt.

Negeren werkt goed als er verder niets ernstigs aan de hand is, bijvoorbeeld... je stoot je hoofd, je slaakt een krachtterm, bijt op je tanden... en gaat door met waar je mee bezig was.
Met andere woorden... je doet je pijn... erkent die pijn... en je besteedt er geen verdere aandacht aan.
Natuurlijk is dit niet altijd een feit:... iemand die pijn op de borst krijgt of een sporter die door zijn enkel gaat heeft vaak een niet te negeren ernstig letsel, waaraan meteen aandacht moet worden gegeven.

Toch kun je ook met pijn onderhandelen door te mediteren en dat heeft vaak verbazingwekkend resultaat.
Meditatie onderdrukt de pijn niet, maar verandert de reactie op de pijn.

Als je bewust probeert te ontspannen in de pijn, kan deze afnemen van hevig tot draaglijk.
Doordat je in meditatie in een stadium komt van lichaam-in-slaap, geest-wakker toestand houd je ermee op de pijn te vereenzelvigen met het lichaam.
Als je de pijn accepteert en gewoon gadeslaat verandert deze. Het gekke is dat pijn vaak een krachtiger meditatie-object is dan een mantra of een voorwerp en wordt je minder gauw afgeleid als je met pijn te maken hebt.

Het gebeurt regelmatig dat, wanneer je geest diep ontspannen is, je in slaap kunt vallen en daardoor aan de pijn kunt ontsnappen.